Ta książeczka to opowieść o bł. Bolesławie Lament (1862-1946),

która jest nie tylko założycielką

Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny,

ale także wspaniałym wzorem do naśladowania.

W trudnych chwilach nieraz powtarzała: „Jeśli taka jest Twoja wola

Boże, chcę cierpieć jeszcze więcej, chcę wynagradzać Ci wszystkie

zniewagi, jakich dopuszczają się ludzie na ziemi...”

Szczególną troską otaczała dzieci i młodzież,

a głównym celem założonego przez nią Zgromadzenia była

jedność w Kościele i w ludzkich sercach.

Było to pragnienie Pana Jezusa, jakie wyraził w Wieczerniku słowami:

„aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie,

a Ja w Tobie” (J 17,21).

Przyjmowała do Zgromadzenia odważnie zarówno dziewczęta

z rodzin katolickich, jak i z rodzin innych wyznań –

prawosławnych i protestanckich.

Mężna, wielkoduszna i pokorna, powtarzała często:

„Ja z siebie nic nie uczynię, jestem tylko marnym narzędziem

w ręku Boga, to Bóg sam czyni wszystko”.

Wierzyła w to głęboko i tak właśnie żyła, a Bóg uczynił ją w niebie...

błogosławioną, czyli – szczęśliwą!