W książce przedstawiono oceny formułowane przez władze komunistyczne wobec ks. Piotra Gołębiowskiego, sandomierskiego kanonika (1947r.), biskupa pomocniczego (1957r.), wikariusza kapitulnego (1967r.), a w końcu administratora apostolskiego diecezji sandomierskiej (1968r.). Charakterystyki te (do niedawna "ściśle tajne") przygotowywali urzędnicy wydziałów do spraw wyznań i funkcjonariusze służby bezpieczeństwa. Książka ukazuje prawdziwe nastawienie władz PRL wobec hierarchii kościelnej i katolickiego społeczeństwa. Postać biskupa Gołębiowskiego mimo złośliwych epitetów, jawi się w pozytywnym świetle. Nawet jego wrogowie przyznawali, że był bezkompromisowym obrońcą praw Kościoła.